Валянціна Іванаўна Локун (1946–2016) – беларускі літаратуразнавец, крытык, педагог.
Нарадзілася 6 жніўня 1946 года ў вёсцы Цепянец Пінскага раёна Брэсцкай вобласці .
Скончыла філалагічны факультэт Брэсцкага педагагічнага інстытута (1971) . У 1984 годзе абараніла кандыдацкую дысертацыю «Праблемы стылю беларускай ваеннай прозы». Працавала загадчыцай бібліятэкі Цепянецкай бібліятэкі (1972–1974), выкладчыкам Брэсцкага педінстытута (1985–1998), старшым навуковым супрацоўнікам Інстытута літаратуры імя Янкі Купалы НАН Беларусі (1987–2007) .
Асноўны кірунак даследаванняў – параўнальнае літаратуразнаўства, творчасць Васіля Быкава, Барыса Сачанкі, Івана Чыгрынава і інш. Аўтар манаграфій «Маральна-філасофскія пошукі беларускай ваеннай і гістарычнай прозы» (1995), «Васіль Быкаў у кантэксце сусветнай літаратуры» (2005), зборнікаў крытычных артыкулаў «Да новых вышынь» (1991), «Кругі жыцця, кругі літаратуры» (2002) . Удзельнічала ў напісанні «Гісторыі беларускай літаратуры XX стагоддзя».
